Πραγματικά δεν αισθάνομαι ωραία που πρέπει να γράψω για τα αυτονόητα. Δεν μπορώ να το χωνέψω και να το κατανοήσω ότι στην σημερινή εποχή αναλύουμε τις έννοιες σεξισμός, πατριαρχία, ομοφυλοφιλία, body shaming κ.α., ενώ θα πρέπει η μέρα της κοινωνίας να ξεκινάει με ίσες ευκαιρίες για όλους και όχι για όσους.
Τι θα πει δεν μπορούμε να σας αποδεχτούμε, γιατί δεν πάτε με γυναίκες; Τι θα πει μη βάλεις αυτό το ρούχο, γιατί έχεις παχύνει; Τι θα πει για να κάνεις την καριέρα των ονείρων σου, οι έχοντες εξουσία σε εξευτελίζουν για ένα κομμάτι ψωμί! Τι θα πει νοικιάζουμε το σπίτι μόνο σε ζευγάρια;
έλα μωρέ ωραία γκόμενα είσαι, δεν μας νοιάζει η ευφυΐα σου, αν θες να πάρεις αυτή τη θέση μπορούμε να βγούμε το βραδύ για ένα ποτό
Και τώρα σας βάζω στη δική μου εμπειρία, που εδώ και δυο μήνες ο λόγος που δεν μπορώ να νοικιάσω σπίτι είναι…
ΧΑ! Για μαντέψτε…
Είμαι 30 ετών και την υπέροχη δεκαετία 20-30 την αφιέρωσα σε σπουδές, σε ταξίδια, σε δουλειές, σε φιλίες και σε έρωτες. Δηλαδή είμαι ένας ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ άνθρωπος. Εχω τελειώσει δυο σχολές και στο τώρα που μιλάμε εχω πάρει το ρίσκο να στήσω τη δική μου επιχείρηση.
Δε ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά ο κυριότερος λόγος που λέγομαι επιχειρηματίας είναι γιατί, μετά από πολλές δυσκολίες που αντιμετώπιζα στον εργασιακό τομέα, αποφάσισα να φτιάξω για εμένα τη θέση εργασίας μου. Ήθελα δηλαδή να γλυτώσω τα χουφτώματα, τα υποτιμητικά σχόλια: έλα μωρέ ωραία γκόμενα είσαι, δεν μας νοιάζει η ευφυΐα σου, αν θες να πάρεις αυτή τη θέση μπορούμε να βγούμε το βραδύ για ένα ποτό. Τέλος, με τα πολλά όχι πέρασα από το λογιστήριο αγκαλιά με την απόλυση μου.
ΠΟΛΥ πικρά, ΠΟΛΥ δάκρυ, ΠΟΛΛΑ γιατί και ΠΟΛΛΑ αφού…
Ο καιρός περνάει, οι ανάγκες και τα θέλω αλλάζουν μορφή και κατεύθυνση και σε αυτό το σημείο αποφάσισα να αλλάξω σπίτι.
Θα ακολουθήσουν διάλογοι μεταξύ εμού και των ιδιοκτήτων.
Διάλογος (1)
-Ναι γεια σας, ενδιαφέρομαι για το σπίτι που νοικιάζεται, πότε θα μπορούσα να το δω;
-Ναι είστε μονή σας; Τι μισθό παίρνετε; Από που είστε;
-Ναι είμαι μονή μου δεν έχω σχέση και στήνω τη δική μου εταιρεία.
-Α ωραία σας εύχομαι ότι καλύτερο δυστυχώς το σπίτι το δώσαμε σε ένα ζευγάρι, πολύ καλά παιδιά.
Διάλογος (2)
-Ναι γεια σας, ενδιαφέρομαι για το σπίτι που νοικιάζεται, πότε θα μπορούσα να το δω;
-Καλησπέρα ποσό χρονών είστε και τι δουλειά κάνετε;
-Είμαι 30 ετών και στήνω τη δική μου εταιρεία που αφορά την παραγωγή ελληνικών ρούχων.
-Μάλιστα, θα σας κλείσουμε ραντεβού το Σάββατο να σας κάνει την υπόδειξη ο σύζυγος μου, γιατί εγώ απουσιάζω εκτός. Είστε και η πρώτη που μας καλέσατε οπότε θα δούμε πρώτα εσάς στο ραντεβού. Να ξέρετε επειδή θέλω να δω ποιος ενδιαφέρεται θα μπορούσα να σας καλέσω με κάμερα να σας δω;
-Ναι φυσικά!
Μετά από μια- δυο ώρες πριν φθάσουμε στο Σάββατο ακολουθεί τηλεφώνημα από την ιδιοκτήτρια:
-Γεια σας, το σπίτι το δώσαμε, σας εύχομαι ότι καλύτερο!
Διάλογος (3)
-Γεια σας, ενδιαφέρομαι για την αγγελία που έχω δει στην Χρυσή Ευκαιρία.
-Α να σας ενημερώσω το δείχνουμε μόνο σε ζευγάρια για να είμαστε ήσυχοι με τα λεφτά, δεν ξέρω αν εσύ θα μπορέσεις σε ακούω και μικρή στην ηλικία.
-Συγνώμη δε σκοπεύω να σας φεσώσω, είναι ανάγκη να βρω άμεσα σπίτι, είμαι από καλή οικογένεια, εχω τι δική μου δουλειά… Μ αρέσει πολύ το σπίτι σας, σας παρακαλώ κάντε μια εξαίρεση.
-Όχι, όχι θέλουμε ζευγάρι, η έστω αγόρι που μπορεί να κάνει και δυο δουλειές που λέει ο λόγος.
(Εδώ δεν άντεξα, παροπλίζομαι με τόλμη και γοητεία και μπόλικα νευρά και ρωτάω τον ιδιοκτήτη)
– Συγγνώμη κύριε, σπίτι νοικιάζεται ή γαμιστρώνα;
Παρ όλη τη δυσκολία του πράγματος δε το έβαλα κάτω και κατάφερα μέσα στο χάος που επικρατεί στην Αθηνά (σχετικά με τις ενοικιάσεις), να κανονίσω τρία ραντεβού. Πάνω κάτω η ίδια αντιμετώπιση υπήρξε από τους ιδιοκτήτες να επιμένουν στο γυναίκα και μονή δεν δίνουμε το σπίτι και στο άκουσμα είμαι γυναίκα επιχειρηματίας να φεύγουν μακριά. Και το χειρότερο όλων, βρίσκω σπίτι τα συμφωνούμε, πάω τρέχω βγάζω λεφτά από το ΑΤΜ και καθώς γυρνάω μου λένε επί λέξη: Τελικά αποφασίσαμε να το δώσουμε σε ζευγάρι.
Επίσης σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις ακολούθησαν σχόλια τύπου: Α κούκλα είσαι εσύ γιατί είσαι μονή σου, δε βρέθηκε κανένας; Ε, μια ωραία γυναίκα είσαι τι τις θέλει τις επιχειρήσεις, βρες έναν πλούσιο να σε έχει κυρία. Αν το θέλεις το σπίτι και στην πορεία κάνεις σχέση θα αλλάξουμε την τιμή ενοικίου…
Κάπου κοντοστάθηκα και απορημένη σκέφτηκα, πίσω από τις λέξεις αυτή την φορά όχι δε κρύβεται ο Αλέξης, αλλά ο σεξισμός των 50 τ.μ.
Είδατε λοιπόν ποσό σημαντικό ρολό παίζει το επάγγελμα αλλά και το αν βρίσκεσαι σε σχέση έτσι ώστε ο ιδιοκτήτης να νιώσει άνετα και να σου δείξει εμπιστοσύνη; Είδατε πως οι ιδιοκτήτες σηκώνουν τείχος στο άκουσμα ΟΧΙ δεν έχω σχέση. Είδατε πως η σεξιστική κουλτούρα είναι σα την Λερναία Ύδρα και πως εμποδίζει μια νέα γυναίκα να βρει κάτι αυτονόητο: ΣΠΙΤΙ! Ίσως τελικά τα προσωπικά μοιράσματα σε τέτοιου είδους συμπεριφορές συμβάλλουν στην απελευθέρωση της κοινωνίας και την οδηγήσουν όχι μόνο σε ένα σύντομο καλύτερο αύριο αλλά σε ένα μέλλον δομημένο στην ουσιαστική αρχή της ισότητας. Και κάπου εδώ θα δανειστώ τα λόγια της Καναδής συγγραφέως Margaret Atwood που είχε πει
Ακόμη αντιμετωπίζουμε έναν ισχυρό άντρα σαν γεννημένο ηγέτη και μια ισχυρή γυναίκα σαν ανωμαλία
Margaret Atwood
